بارانمایه های دختری از جنس من

می رفت تا افسردگی، صد کوچه بن بست

ذهنی که مثل کودکی بی تاب می خورد

صد تاب در دلدادگی، صد کوچه بن بست

هی ماجرای این سفر تکرار می شد

او، عاشقی، یک دندگی، صد کوچه بن بست

زنجیر های حلقه حلقه، خاطراتش

در کوچه های بردگی... صد کوچه بن بست

می رفت او در زیر باران زنگ می زد

کوچیدنش با سادگی... صد کوچه بن بست

ماهی که راه هر شبش این کوچه ها بود

می دید با درماندگی صد کوچه بن بست